De historische evocatie in de Opbrakelse dorpskern.

Eén van de topevenementen van de vieringen in 1998 was de historische evocatie “Opbrakel Boven” opgevoerd in openlucht, in de Opbrakelse dorpskern, vrijdag 28, zaterdag 29 augustus 1998.

Voor dit licht- en klankspel rond het 900-jarig bestaan van Opbrakel werd een band getrokken van 1098 tot 1998.

De inhoud.
Samen met de godin Historia maken we een boeiende reis doorheen de tijd. Zij bouwt voor de verschillende periodes de scènes op en laat figuranten frappante situaties spelen: tot we bij vandaag belanden. Het zijn verhalen van kleine mensen in grote momenten.

De figuur van Lietbertus van Braecle wordt een centrale rol toebedeeld. Deze eigenzinnige persoon, die in een wrede tijd leefde, vond het telkens opnieuw de moeite om geweldloos tegen de stroom op te roeien en voor niets of niemand te plooien. Aanvankelijk leeft Lietbertus zijn eigen leven en later blijft hij in elke periode alert voor allerlei wantoestanden waarop hij zijn kritiek brengt. Op die manier wordt hij bijna een tijdloze creatie, die ons enerzijds toont hoe telkens weer mensen opduiken die net als hij van diezelfde eigenzinnigheid doordrongen zijn en anderzijds de link legt naar nu… met een boodschap naar onze hedendaagse maatschappij.

Het concept laat toe de figuren in verschillende situaties te laten terechtkomen: armoede, welvaart, oorlog, opstand, feest… We kunnen de tragiek zien, maar ook de relativerende en de komische noot. Het verhaal wordt menig maal doorbroken met illustrerende scènes, gespeeld door figuranten die weemoedig zijn, klagen, ondergaan, opstandig worden, vrolijk zijn, feesten, dansen… Een kleurrijk licht- en klankspel met gevelgrote diaprojecties versterken het sfeerbeeld.

De hoofdpersonages – Historia en Lietbertus – worden neergezet door Frederika Schollaert en Oswald Versyp. Een grote groep van meer dan 100 mensen van ter plaatse omringen hen in een op het lijf geschreven figurantenrol. Een gedurfd muziekstuk – speciaal voor de gelegenheid gecomponeerd – samen met een aangepaste choreografie en een bekwame technische ondersteuning qua licht en klank leiden hen doorheen de tijd.

Het decor.

verlichte kerk

 

 

 

 

 

 

Voor de voorstelling werd optimaal gebruik gemaakt van de charmes van de Opbrakelse dorpskern door in de Renaissancetuin voor de kerk een reuzepodium te plaatsen. Ook een strook van de bestrating werd in het decor opgenomen. Dat schiep de mogelijkheid om letterlijk een grote beweeglijkheid in het verhaal te creëren door bijvoorbeeld de aanwezigheid van ruiters, strijders…
Op die manier raakte het publiek als vanzelf meegesleept in het verhaal, waar continu een onrechtstreekse maar sterke dialoog bestond tussen de verschillende componenten, en werd het op zijn beurt als een onderdeel van de evocatie opgenomen in een wervelend schouwspel, waarbij de kerktoren als eens stille getuige was en bleef.

De ploeg.
Frans De Staercke (scenario), Eric Noerens en Marc Van Quickelberghe (regisseurs), Myriam Van Den Bossche (ballet), Kris Noerens (licht en klank), Luc Matton (stunts en paarden), Chris Van den Boeynants en Patrick De Smet (assistenten), Machteld De Moor (kostumering), Dirk Van De Catsyne (grime), André Bauters (logistiek), Johan Vandewalle (technische ploeg), Hubert Huysentruit (video-opname) en vele, vele figuranten.

Tot slot.
evocatie-team

 

 

 

 
Een professionele video-opname van dit totaal spektakel zorgt voor een blijvende herinnering aan deze opvallende gebeurtenis in Opbrakel, nu reeds gebeiteld in menig geheugen.